Pojawiają się i znikają. Taka jest kolej rzeczy. Nie da się zrobić nic, aby je zatrzymać. Spacerowałam krótszą drogą omijając tym razem rzekę.
Spadł śnieg i wokół było śnieżnobiało, czysto.
Szłam chodnikiem i patrzyłam na ślady na śniegu pozostawione przez nieznajomych.
Były bardzo wyraźne było ich wiele, można było nawet policzyć dokładnie ilość osób która przeszła tamtą trasą oraz rozpoznać ich płeć po śladach.
Dzięki śladom zyskało się świadomość tego ilu ludzi przeszło tą trasą choć ich nie było widać.
Pomyślałam sobie, że gdyby nie te ślady to nigdy nie domyśliłabym się ile osób tamtędy przeszło, nie miałabym pojęcia o ich liczbie, ani tym bardziej płci.
W naszym życiu przegapiamy wiele osób, zjawiają się one i przemykają przez nie pozornie nie zostawiając śladu choć były, istniały. Tak już jest. Niektórzy pozostawiają w naszym życiu wyraźne ślady, inni nie, co nie oznacza, że nie mają znaczenia. Każdy nawet bez pozostawionych śladów ma. Każde istnienie coś po sobie zostawia, choć nie zawsze to jesteśmy w stanie dostrzec.
*

Komentarze
Prześlij komentarz