Linie na śniegu

Każdy z nas zostawia jakieś ślady. Ślady świadczące o jego istnieniu, byciu po prostu.
Każdy z nas ma też potrzebę tworzenia śladów samodzielnie lub wspólnie z innymi.
Niektórzy kroczą przez życie po śladach innych lub śladami kogoś... lady są czasem jak linie.


Na świeżym śniegu widać dziś było ślady opon.
Wiele śladów wielu opon.
Biegły równolegle i krzyżowały się w różnych miejscach.
Niektóre kładły się jedne na drugich.
Tworzyły różnorodną plątaninę.

Pomyślałam sobie o ludziach, o relacjach, o przyjaźniach.
O spotkaniach.
Bo jest z nimi tak jak z tymi śladami linii.
Jedna linia - jedno życie.
Czasem linie się łączą, czasem tylko przecinają, a czasem biegną do siebie równolegle.
Tak też układają się relacje z ludźmi.
Poznajemy ich przez całe życie.
Niektórych na pewien czas, krótszy lub dłuższy, inni zostają z nami na zawsze, a jeszcze innych nie spotykamy wcale.
A jeśli już spotykamy to nie poznajemy naprawdę, do końca.

Jedno jest pewne, że w tym zimowym krajobrazie każda linia, ślad był piękny.
Był jak istnienie.
Był istnieniem.

Znaki przyjaźni?

Komentarze