Szron

Czasem trzeba coś zasłonić aby coś chronić. Delikatnie, prawie niewidoczne, ale obecne cały czas, czekające na wyjście z ukrycia.
Dla każdego to coś innego.




Wszędzie było delikatnie biało.
Ale nie było jeszcze śniegu.
Był szron. Tylko i aż.

Delikatnie pokrywał wszystko wokół.
Zasłonił resztki barw pozostałych po listopadowych deszczach.

Spacerowałam i chłonęłam tą bladość otoczenia.

Wiedziałam, że ukrywa ona coś cennego, czemu natura daje czas na odpoczynek.

I podobnie pomyślalam sobie, że jest w życiu.

Bo tak jak szron, czy kurz może przesłonić wszystko wokół i zabrać kolory, tak i nasze życie i jego barwy tracą moc w pewnym momencie.
Zwykle jest to sytuacja przejściowa. Po tym jak wychodzi słońce, szron topnieje, wiatr może zdmuchnąć kurz.
Tak i w naszym życiu po okresie szarości pojawiają się promienie nadziei i wiatr zmian.

Wystarczy spokojnie poczekać.

Barwy powrócą. Tak jak i zagubiony sens istnienia.


Komentarze