Potrzebujemy ich wszyscy by żyć, istnieć. Niezależnie od tego ile ich dostaniemy chcemy więcej. Ale jeśli nie ma ich wcale możemy żyć, choć życie jakby już wtedy nie smakuje, nie ma w nim spełnienia.
Promienie słonka wpadały przez szybę.
Widok był magiczny.
Miało się ochotę podejść i stanąć w ich świetle.
Miało się wrażenie, że promienie poza ciepłem niosą ze sobą radość i szczęście.
Każdy z nas ma w sobie takie promienie.
Pochodzą one z głębi naszych serc, z naszej duszy.
Każde dobre słowo, uśmiech w czyjąć stronę jest takim promieniem.
Promieniem dobra, radości, szczęścia i zdrowia, którym powinniśmy się dzielić.
Nawet jeśli nie czujemy, że posiadamy te dobra to wykonując proste gesty możemy te dobra wygenerować.
Z czasem poczujemy ich moc, bo wrócą do nas od innych ludzi.
Rozdawajmy promyczki codziennie, każdemu.
A spełnienie przyjdzie do nas z czasem...
Promienie słonka wpadały przez szybę.
Widok był magiczny.
Miało się ochotę podejść i stanąć w ich świetle.
Miało się wrażenie, że promienie poza ciepłem niosą ze sobą radość i szczęście.
Każdy z nas ma w sobie takie promienie.
Pochodzą one z głębi naszych serc, z naszej duszy.
Każde dobre słowo, uśmiech w czyjąć stronę jest takim promieniem.
Promieniem dobra, radości, szczęścia i zdrowia, którym powinniśmy się dzielić.
Nawet jeśli nie czujemy, że posiadamy te dobra to wykonując proste gesty możemy te dobra wygenerować.
Z czasem poczujemy ich moc, bo wrócą do nas od innych ludzi.
Rozdawajmy promyczki codziennie, każdemu.
A spełnienie przyjdzie do nas z czasem...
Promienie zza krat codzienności


Komentarze
Prześlij komentarz