Dywan z liści

 Nikt nie lubi upadać, ponosić porażek. To boli. Czasem ciężko jest powstać, a bywa, że nie podnosimy się wcale. Zbyt dużo upadków może nas zniechęcić do dalszego działania, ale mówi się też, że upadki uodparniają na ból.


Coraz więcej liści na ziemi.
Coraz mniej na gałęziach.

Spaceruję teraz po barwnych dywanach, czasem zakurzonych dywanach i lekko poszarzałych.
Ale za każdym razem mam ochotę położyć się na nim i zrobić orzełka.

Miękko i szeleszcząco.
Całkiem wesoło nawet.

I ostatnio tak sobie pomyślałam że te liście które tak spadają na ziemię to takie nasze doświadczenia.
Takie przejścia, które były minęły i nie wrócą.
Albo coś co przeżyliśmy i czego już nie ma, i co można nawet nazwać jakąś porażką.

I tak idąc dalej lekko potknełam się.
Nie upadłam, ale pomyślałam sobie, że nawet gdybym upadła, to byłby to całkiem miękki upadek.
Może nawet uśmiechnęłabym się.

I tak też można spoglądać na nasze życie bogate w doświadczenia, nawet te smutne i te które minęły i nie powrócą.
Bo tworzą one wszystkie taki dywan bezpieczeństwa, dywan który może zamortyzować kolejne upadki, które po prostu będą się pojawiać od czasu do czasu w naszym życiu.
Ale mając już jakąś przeszłość, doświadczenia łatwiej jest nam przechodzić przez kolejne trudności.
Jesteśmy w stanie nawet uśmiechnąć się i zażartować w takiej sytuacji.

Każdy w sobie tworzy, tka taki dywan bezpieczeństwa.
W razie kolejnego upadku już nas on tak nie zaboli.
Upadniemy, uśmiechniemy się, rozejrzymy, wstaniemy i pójdziemy dalej.
Nawet jeśli nikt nam nie pomoże wstać.

 Usiądź i popatrz na bezpieczny dywan...

Komentarze