Czy wszystko jest takie jak to widzimy? Czy takie jak nam się wydaje, że jest? A może jest takie jakie jest? Nic dodać nic ująć. I już.
Spacerując brzegiem rzeki patrzyłam na jej brzeg.
Na podwójny brzeg.
Jeden brzeg był prawdziwy, realny, rzeczywisty.
A drugi nie.
Był odbiciem tego prawdziwego.
Odbiciem.
I wtedy sobie pomyślałam, że czasami w życiu ciężko jest odróżnić to co jest prawdziwe od tego co nie jest takie.
Niby nasze myśli tworzą, kreują rzeczywistość, ale i na odwrót.
I czy to co jest rzeczywistością jest prawdziwe?
A w chwilę później uświadomiłam sobie, że to przecież nie ma znaczenia.
O ile ta wiedza nie sprawia nam lub innym bólu.
Każdy może wierzyć w co chce. Rozumieć świat jak chce. Interpretować zdarzenia jak chce.
Prawda Twoja lub innych nie ma znaczenia.
Jeśli jej istnienie lub brak nie generuje zła.
Nie można kogoś zmusić do prawdy. Ani tworzenia jej, ani dopuszczania do siebie.
Bo nikt tak do końca nie wie czym ona jest, lub nie.
Spacerując brzegiem rzeki patrzyłam na jej brzeg.
Na podwójny brzeg.
Jeden brzeg był prawdziwy, realny, rzeczywisty.
A drugi nie.
Był odbiciem tego prawdziwego.
Odbiciem.
I wtedy sobie pomyślałam, że czasami w życiu ciężko jest odróżnić to co jest prawdziwe od tego co nie jest takie.
Niby nasze myśli tworzą, kreują rzeczywistość, ale i na odwrót.
I czy to co jest rzeczywistością jest prawdziwe?
A w chwilę później uświadomiłam sobie, że to przecież nie ma znaczenia.
O ile ta wiedza nie sprawia nam lub innym bólu.
Każdy może wierzyć w co chce. Rozumieć świat jak chce. Interpretować zdarzenia jak chce.
Prawda Twoja lub innych nie ma znaczenia.
Jeśli jej istnienie lub brak nie generuje zła.
Nie można kogoś zmusić do prawdy. Ani tworzenia jej, ani dopuszczania do siebie.
Bo nikt tak do końca nie wie czym ona jest, lub nie.
*
willaludka@gmail.com
Spójrz prawdzie w oczy...


Komentarze
Prześlij komentarz