Kropelki

Do pewnego momentu życie większości ludzi przebiega podobnie. Rodzą się, dorastają, idą do szkoły jednej, drugiej, czasem trzeciej... A potem, potem to już jest różnie


Obserwowałam krajobraz po deszczu.
Szłam wzdłuż ulicy i patrzyłam na ogrodzenia domów.
Moją uwagę zwróciły krople na ogrodzeniach.
Wisiały obok siebie w równych odległościach.
W pewnym momencie zawiał lekki wiatr i zaczął je strącać.
Jedna po drugiej.

Na początku wszystkie krople wyglądały tak samo i robiły to samo.
Ale wiatr spowodował, że część z nich zmieniła swoje miejsce położenia, a niewiele pozostało w tym samym miejscu.
Ich napięcie powierzchniowe wytrzymało wszelkie działania atmosferyczne i dzięki temu pozostały tam gdzie były od samego początku.
Choć ostatecznie nie na długo.

I tak sobie pomyslałam o tym w kontekście ludzi i ich losów życiowych.
Bo na samym początku losy większości ludzi są podobne.
Szczególnie po kończeniu określonych etapów nauki.
Dopiero potem dzieje się coś co powoduje, że część osób zmienia się po wpływem wydarzeń w ich życiu, a ich losy nagle zaczynają się gmatwać, zapętlać, aż znajdują się po pewnym czasie w innym miejscu niż chcieli na początku.

Ale z drugiej strony od początku wiadome jest, że krople prędzej czy później będą musiały zmienić się.
Bo takie jest życie.

A zadaniem kropli jest płynąć, samej lub z innymi.
Ale płynąć.
Zawsze płynąć.

*
willaludka@gmail.com

Plusk, plum.

Komentarze