Kto jest dla Ciebie najważniejszą osobą?Jedyną właściwą odpowiedzią na to pytanie powinno być:
Ty sam.
Bo gdyby Ciebie nie było to nic by nie było.
To takie proste i trudne zarazem, tym bardziej że społeczeństwo wymaga zapomnienia o sobie w imię... innych.
Zawsze fascynowały mnie mury otaczające sąsiednie posesje.
Każdy jest inny, inny materiał, forma, wielkość.
Przechodząc obok zastanawiam się co jest za nimi.
Niektóre mają prześwity i wtedy można przez nie dojrzeć to i owo, choć większego znaczenia dla całości to nie ma.
Kiedyś bałam się murów.
Sprawiały wrażenie jakby za nimi było coś złego.
Mur był tajemnicą.
Jednak mur od zawsze miał też inny charakter: zabezpieczający, ochraniający to co za nim.
Mówi się, że niektórzy ludzie chowają się za murem który budują wokół siebie.
Albo, że muszą zburzyć mury wokół siebie by móc się porozumieć naprawdę i zacząć wspólnie żyć.
Jednak moim zdaniem nie można burzyć wszystkich naszych wewnętrznych murów.
Niektóre z nich są naszą ochroną, ochroną tego co dla nas najcenniejsze.
Mury są jak właściwie ustalone granice, które dają nam poczucie bezpieczeństwa w kontaktach z ludźmi.
Ich złamanie siłą lub podstępem obraca się zwykle przeciwko temu kto to zrobił.
Nie przynosi pełnej satysfakcji łamanie i niszczenie granic innych.
Dopiero zgoda na wejście w ich obręb, przepuszczenie przez nie można określić jako sukces w relacji.
Jestem za tym aby budować granice dla własnego bezpieczeństwa, bo gdy stracimy samych siebie to stracimy wszystko.
Więc budujmy i zarządzajmy tymi granicami, bez wstydu czy poczucia winy.
Ochrona nas samych jest naszym obowiązkiem wobec bliskich, a nawet społeczeństwa.
Bez granic jesteśmy nieczytelni dla innych.
*
willaludka@gmail.com
A oto wejście na mur...

Komentarze
Prześlij komentarz