Różnorodność jest podstawą istnienia na łące życia.
To ona sprawia, że jest po prostu ciekawiej.
Kolorowiej jak na łące pełnej kwiatów.
Słońce, zapach rzeki, trele ptaków, lekki wiatr i kwiaty wokół.
Wszędzie kwiaty, trawy, zboże... Takie trawy zbożopodobne.
Wszystko blisko siebie, tworzy mikro chaos, ale taki jakby spójny mimo wszystko.
Wiatr sprawia, że się uginają - taka poranna gimnastyka, deszcz je poi, słonko karmi.
Są, istnieją. Jedne duże, inne małe, wysokie, niskie, kolorowe. Te pachną, te nie.
Ot i taka różnorodność łąki jest.
Wszystko ma swoją przestrzeń, swój moment na to i owo.
Ale też kiedy trzeba musi włożyć swój wysiłek we wzrastanie.
Nie zawsze jest łatwo.
Któreś podbierze trochę wody, któreś zasłoni słonko.
Ale ponad tym wszystkim jest cel - istnienie.
Zawsze.
No i w życiu jest podobnie. Każdy ma jakiś swój fragment łąki życia. Chociaż zdarzają się odmiany wybierające bardziej pustynno-pustelnicze klimaty.
Różnorodność jest wokół nas i będzie i musi być. Bo jest podstawą istnienia świata.
Najważniejsze to akceptacja. Zgoda na istnienie w takim kształcie, kolorze i rozmiarze w jakim się jest, w jakim są inni.
Tylko warunek jeden: dziel się słonkiem, wodą i powietrzem z innymi.
Łąka życia gdy się jej nie depta daje wszystko to co potrzeba jej mieszkańcom.
To ona decyduje jako całość o każdym jej mieszkańcu.
*
willaludka@gmail.com


Komentarze
Prześlij komentarz